Na een afgebroken rechtenstudie in Leiden, stapt Rutger de Bruijn over naar de heao in Den Haag. Hoewel deze praktijkgerichte opleiding dan nog in de kinderschoenen staat, bevalt de economisch-juridische richting hem aanmerkelijk beter. Zijn stage en werkzame leven brengt hij vooral door in de wereld van de personele zaken. Dat vak ontwikkelt zich in de loop der jaren enorm tot wat tegenwoordig Human Resources (HR) heet. Aanvankelijk werkt hij bij verschillende werkgevers als leidinggevende in loondienst. De switch om als zelfstandig interimmanager te gaan werken, blijkt een hele goede. In die hoedanigheid laat hij veel (re)organisatierapporten het licht zien, met name bij de overheid en in de zorg.
In 2007 besluiten Rutger en zijn vrouw Yvonne om een huis te laten bouwen in Suriname. Daarmee realiseren zij een wens, die zij als jongelingen al hebben: in een warm land wonen. Om de contacten met familie en vrienden niet te verliezen, verblijven zij inmiddels afwisselend een half jaar in Suriname (overwinteren) en een half jaar in Nederland. In dat prachtige land zit Rutger ook niet stil. Behalve als interimmer werkt hij daar als docent, trainer en coach. Ook schrijft hij zo’n 1000 columns voor familie en vrienden.
Maar fictie schrijven blijkt een totaal ander stiel. Eind 2025 verschijnt Rutgers debuutroman “Het oog van Zarabanda” bij Godijn Publishing uit Hoorn. Bij het schrijven laat hij zich inspireren door de vaak in kleine groepjes door Paramaribo rondfietsende stagiaires. De psychologische ontwikkeling van de beide vrouwelijke hoofdpersonen volgt hij daarbij op de voet.
Rutger is inmiddels gepensioneerd. Zijn stellige overtuiging is dat je nooit te oud bent om te debuteren. Het houdt je van de straat en je brein scherp.
Publicaties bij GP:
- Het oog van Zarabanda (2025)
