Beschrijving
Na een chaotisch ongeluk ziet de Dood de ziel van Arnwald over het hoofd. Achtervolgd door het trauma van het ongeluk en de vraag waarom de Dood hem niet heeft meegenomen, zwerft Arnwald eeuwen over de wereld. Hij ontwikkelt een verwrongen wereldbeeld, dat uiteindelijk resulteert in het idee dat hij op aarde is gezet om de mensheid te redden van zichzelf. Met een eigen beeld van wat goed en slecht is, wijdt hij zich aan zijn zelf opgelegde taak de mensheid te redden.
Eeuwen later geeft de Dood Sarah na haar vroegtijdige overlijden de kans langer op aarde te blijven als Hoeder. Ze krijgt de opdracht Thomas in de gaten te houden en te voorkomen dat hem iets overkomt. Als Sarah ziet dat Thomas bezig is met het voorbereiden van een aanslag, krijgt ze twijfels over haar taak. Lukt het Sarah haar opdracht te vervullen?
De dood en de vrouw verkent het schemergebied tussen goed en kwaad. Wat is het juiste als je moet kiezen tussen twee kwaden?
Auteur: Miriam Ootjers
Lydia Frooninckx –
De vrouw en de dood” van Miriam Ootjers is een roman over verlies, schuld en zelfbegrip. Het verhaal begint met een ongeluk op een landweg: twee kinderen en hun vader Arnwald overlijden. Terwijl de Dood de zielen van de kinderen weghaalt, vlucht Arnwald — getraumatiseerd — de wereld in. Jarenlang zwerft hij zonder begeleiding en ontwikkelt een verwrongen beeld van zichzelf en van de mensheid; hij meent te moeten ingrijpen om anderen te “redden”. Tegelijk krijgt Sarah, vroegtijdig overleden en aangesteld als Hoeder door de Dood, een tweede kans: zij moet waken over Thomas, een man van wie zij het dagelijks leven en schema observeert. Langzaam ontdekt zij dat Thomas aan een aanslag werkt en een bom in elkaar knutselt.
Op de dag dat de aanslag gepland is, kruisen de paden van Sarah, Arnwald en Thomas elkaar. De Dood treedt opnieuw op als grenswachter: eindelijk wordt Arnwald geconfronteerd met zijn lot en ontstaat de mogelijkheid tot overbrengen en rust. Ootjers zoekt in haar roman de schemerzone tussen goed en kwaad en verkent hoe schuld, trauma en empathie zich tot elkaar verhouden.
Het tempo is rustig en meditatief; terugkerende beelden en ritmische variatie geven de tekst emotionele diepgang. Voor lezers die van psychologische diepgang houden, biedt dit boek veel: het is een ontroerende, soms benauwende beschouwing over verlies en het zoeken naar zelfbegrip. Wie vooral snelle, plotgedreven spanning verwacht, zal hier minder aan zijn trekken komen. Voor liefhebbers van stille, literaire realistische romans is het een overtuigende aanrader.
Bedankt Godijn Publishing dat ik dit boek mocht lezen.